Background

เทคนิคการถ่ายภาพให้สวย

เทคนิคการถ่ายภาพให้สวย

ปัจจุบันกล้องถ่ายภาพที่ใช้ฟิล์มเริ่มเป็นสิ่งล้าสมัยไปแล้ว เนื่องจากมีกล้องถ่ายภาพดิจิตอลเข้ามาแทนที่ด้วยความสะดวก
รวดเร็วในการใช้งาน แถมประหยัดค่าใช้จ่ายอีกด้วย คุณสามารถดูภาพจากจอคอม- พิวเตอร์ หรือจำเป็นต้องพิมพ์ภาพราคาภาพละ
4-5 บาทโดยไม่ต้องเสียค่าฟิล์มและค่าล้างฟิล์ม หลายท่านอาจสงสัยว่าทำไมต้องเรียนรู้เทคนิคถ่ายภาพทั้งที่กล้องดิจิตอลก็ใช้งาน
ค่อนข้างง่าย กดปุ่มแล้วก็ถ่ายภาพได้ แต่คุณรู้ไหมว่าการถ่ายภาพออกมาให้สวยนั้นเป็นเรื่องที่ยากต้องมีประสบการณ์ เทคนิควิธีการ
ซึ่งจะได้กล่าวถึงต่อไปนี้
การถ่ายภาพย้อนแสงโดยใช้แฟลช
เป็นวิธีง่ายและได้ผลที่น่าพอใจ นิยมใช้ในกรณีที่ฉากหลังมีความสว่างมากๆ จะได้ภาพที่ถ่ายออกมามืดส่วนฉากหลังสว่าง
ดังนั้นเมื่อคุณถ่ายภาพที่มีลักษณะย้อนแสงให้คุณเปิดฟังก์ชันการใช้แฟลชขึ้นมาเนื่อง- จากกล้องดิจิตอลส่วนใหญ่จะวัดแสงปกติ
เมื่อสภาพแสงมีความสว่างพอดีแฟลชจึงไม่ทำงาน ดังนั้นถ้าคุณใช้กล้องในโหมด Auto ทั้งหมดจะไม่สามารถใช้แฟลชได้

คุณจะต้องปรับเข้าสู่โหมด Programmable (P Mode) เป็นโหมดที่อนุญาตให้คุณเปิดแฟลชเองได้แล้วจึงทำการถ่ายภาพ แต่ก็มี
กล้องบางรุ่นที่มีฟังก์ชันการถ่ายภาพ ย้อนแสงด้วยแฟลชที่เรียกว่า Fill in flash ซึ่งช่วยในการถ่ายภาพย้อนแสงได้ง่ายยิ่งขึ้น




การถ่ายภาพบุคคล (Portrait)
จะว่าไปแล้วแทบทุกคนที่ซื้อกล้องต้องเคยถ่ายรูปคนมาแล้วแน่ ๆ เพราะเป็นสิ่งที่ใกล้ตัวและยังเป็นกิจกรรมกลุ่มที่สนุก
สนานทั้งผู้ถ่ายและผู้ถูกถ่าย แต่ว่าตอนถ่ายอาจจะสนุกดีอยู่หรอก พอหลังจากถ่ายเสร็จแล้วกลับมาดูรูป ถ้าคุณถ่ายนางแบบแสนสวย
แต่ในภาพกลับดำบ้างขาวบ้างก็คงไม่สนุกแน่ ดังนั้นถ้าคุณมีเทคนิคการถ่ายภาพคนสวย ๆ ไว้บ้างก็จะช่วยได้มากทีเดียว
          การถ่ายภาพบุคคล จุดประสงค์หลักๆ ก็คือต้องการถ่ายทอดอารมณ์และกิริยาท่าทางของคนๆ นั้น ดังนั้นจึงต้องถ่ายให้
คนเด่นๆ เข้าไว้ก่อนการถ่ายภาพบุคคลนิยมใช้เทคนิคที่เรียกว่าชัดตื้นหมายถึง ภาพมีฉากหลังเบลอและตัวแบบชัดซึ่งเทคนิคนี้
เวลาถ่ายภาพจะใช้รูรับแสงที่กว้างที่สุดเท่าที่เลนส์จะทำได้ประมาณ F 2.4 แล้วพยายามปรับทางยาวโฟกัสให้มากๆ โดยซูมเลนส์
ไปที่ 2-3 เท่าของเลนส์ ประมาณ 80-120 มม. (เทียบเท่าเลนส์กล้องฟิล์ม 35 มม.) จะทำให้ได้ภาพที่ตัวแบบดูเด่นออกมาจาก
ฉากหลังครับ ซึ่งโหมดการถ่ายภาพที่นิยมใช้กล้องดิจิตอลถ้าเป็นโหมดอัตโนมัติก็จะเป็นโหมดภาพถ่ายบุคคล (Portrait) ถ้าเป็น
โหมดกึ่งอัตโนมัติที่มืออาชีพชอบใช้ก็จะเป็นโหมดควบคุมรูรับแสง (A Mode)
          ข้อควรระวังคือ อย่าใช้เลนส์มุมกว้างถ่ายแบบในระยะประชิดมาก เพราะจะทำให้ตัวแบบหน้าตา บิดเบี้ยวจากเลนส์ที่เกิด
อาการ Distortion เป็นอาการผิดสัดส่วนจากความเป็นจริง เช่น หน้าตายาว ทั้งนี้ก็ยังขึ้นอยู่กับเลนส์ของกล้องด้วยว่ามี Distortion
มากน้อยแค่ไหนทั้งหมดนี้เป็นเพียงพื้นฐานเล็กๆ น้อยๆ สำหรับมือใหม่ถ้าจะถ่ายรูปคนให้สวยต้องหมั่นฝึกฝนถ่ายรูปบ่อย ๆ ครับ











ถ่ายภาพวิวทิวทัศน์ (Landscape)
เมื่อคุณไปท่องเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ ทุกคนมักจะนิยมถ่ายภาพสถานที่ต่างๆ เก็บไว้เป็นที่ระลึก การถ่ายภาพวิวทิวทัศน์
จะเน้นความคมชัดของวิวทิวทัศน์ทั่วทั้งภาพ จึงนิยมการถ่ายภาพโดยใช้เทคนิคชัดลึกเพื่อให้มีความชัดทั่วทั้งภาพไม่ว่าวัตถุใน
ภาพจะอยู่ใกล้หรือไกล โดยโหมดที่นิยมใช้ในการถ่ายภาพวิวทิว- ทัศน์ ได้แก่ โหมดควบคุมรูรับแสงหรือ A Modeเพื่อควบคุม
ความชัดลึก


          สำหรับกล้องดิจิตอลการถ่ายให้มีความชัดทั่วทั้งภาพนั้นง่ายมาก เพียงแค่ปรับรูรับแสงแคบลงประ- มาณ F 7.0 ขึ้นไป
(ยิ่งตัวเลขมากยิ่งรูรับแสงแคบ) ภาพก็มีความคมชัดทั่วทั้งภาพแล้ว แต่คุณควรระวังความ เร็วชัดเตอร์ที่อาจต่ำเกินไปจนไม่สามารถ
ถือกล้องถ่ายได้ เพราะว่ายิ่งรูรับแสงแคบมากเท่าใด ความเร็วซัดเตอร์ก็จะต่ำลงมากเท่านั้น ทางที่ดีควรมีขาตั้งกล้องเพื่อช่วยใน
การถ่ายภาพได้หลายแบบมากขึ้น
          ภาพวิวทิวทัศน์ที่นิยมถ่าย เช่น ภาพพระอาทิตย์ตก ภาพทะเล ซึ่งอาจต้องใช้ร่วมกับขาตั้งกล้องหรือ ISO (ความเร็วใน
การรับแสงของกล้อง)ที่สูง เพราะสามารถชดเชยแสงตามต้องการส่วนใหญ่นิยมชดเชยแสงให้ลดลง (-) เล็กน้อย เพื่อให้ได้ภาพ
ที่มีลีสันเข้มข้น นอกจากนี้ความพิเศษของกล้องดิจิตอลคือ คุณสามารถปรับแต่งสีที่แปลกตาด้วยการใช้ระบบ White Balance
(เป็นระบบการปรับความสมดุลของสภาพแสง) ที่แปลกไปจากปกติโดยไม่ต้องใช้ฟิลเตอร์สีเข้าช่วย เช่น เมื่อคุณถ่ายภาพพระอาทิตย์
ตก ภาพทะเล คุณลองปรับระบบ White Balance ไปที่ Tungsten สภาพแสงหลอดไฟขนาดใหญ่ หรือ Fluorescent
สภาพแสงหลอดไฟนีออน คุณจะได้ภาพโทนสีแปลกตาสวยงามไปอีกแบบ
ถ่ายภาพระยะใกล้ (Macro)
การออกไปถ่ายภาพตามสถานที่ต่างๆ นั้นนอกจากจะสามารถเก็บภาพความประทับใจกับความสวย- งามของวิวทิวทัศน์
แล้วถ้าหากคุณเป็นคนช่างสังเกตยังสามารถเก็บรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของสิ่งที่มองเห็นเช่น ภาพแมลง ภาพดอกไม้ มาเป็นภาพ
ที่สวยงามได้เช่นกันการถ่ายภาพแบบนี้เรียกว่า การถ่ายภาพแบบ ระยะใกล้ Macro


          กล้องถ่ายภาพดิจิตอลนั้นถือว่าสามารถถ่ายภาพ Macro ได้ดีเป็นพิเศษ เพราะเป็นผลพลอยได้จากการออกแบบเลนส์และ
เซนเซอร์รับภาพขนาดเล็กของกล้อง ทำให้กล้องดิจิตอลสามารถถ่ายภาพระยะใกล้ได้ดีมากกล้องดิจิตอลบางรุ่นสามารถถ่ายภาพได้
ใกล้ถึง 1 เซนติเมตร นอกจากนี้ยังช่วยให้คุณเป็นคนสังเกตด้วย
ถ่ายภาพแสงไฟกลางคืน (Night Light & Firework)
ในเวลากลางคืนเราก็สามารถถ่ายภาพได้เช่นกัน ซึ่งการถ่ายภาพแสงไฟในเวลากลางคืนก็ให้ความรู้สึกที่แปลกใหม่
สนุกสนานได้อีกรูปแบบหนึ่ง การถ่ายภาพแสงไฟกลางคืนนั้นจำเป็นต้องมีขาตั้งกล้องขาดเสียไม่ได้เลย เพราะในยามที่มีแสงน้อย
อย่างในเวลากลางคืนนั้นมีแสงสว่างน้อยมาก ทำให้ความเร็วซัดเตอร์ที่ได้นั้นต่ำมากไม่สามารถใช้มือถือกล้องถ่ายภาพได้ เพราะจะ
ทำให้กล้องสั่นไหว จึงต้องพึ่งพาขาตั้งกล้อง


          การใช้โหมดการถ่ายภาพนั้น ไม่มีกฎตายตัวว่าจะต้องใช้โหมดใดขึ้นอยู่กับความถนัด เพราะมีข้อดีคนละแบบที่นิยมใช้กัน
ก็คือ โหมดปรับตั้งเองทั้งหมด M Mode สาเหตุที่ใช้โหมดนี้เนื่องจากในเวลากลางคืน แสงไฟมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทำให้
สภาพแสงไม่อยู่นิ่ง คุณสามารถทดลองถ่ายภาพออกมาดูก่อนว่าแสงพอดีหรือยัง เมื่อทดลองถ่ายโดยตั้งค่ารูรับแสงและความเร็ว
ซัดเตอร์ที่พอเหมาะก็จำค่านั้นไว้ แล้วจึงใช้ค่าที่ได้อ้างอิงปรับเปลี่ยนตามความเหมาะสมซึ่งจะต้องหมั่นทดลองบ่อย ๆ ครับ
ถ่ายภาพแบบมุมกว้างมาก ๆ (Panorama)
เป็นการถ่ายภาพในมุมที่ต้องการความกว้างมากๆ เช่น รูปหมู่ในการรับปริญญาจำนวนคนมากกว่าหนึ่งร้อย รูปหาดทราย
ชายทะเล จุดเด่นของกล้องดิจิตอลอีกอย่างหนึ่งนั่นคือ การถ่ายภาพแบบพาโนรามาได้อย่างไม่ยาก เพียงแต่ขอให้มีโปรแกรมต่อภาพ
กล้องดิจิตอล เกือบทุกรุ่นก็สามารถถ่ายภาพพาโนรามาได้แล้ว หลักการถ่ายภาพพาโนรามาของกล้องดิจิตอลคือการถ่ายภาพหลายๆ
ภาพต่อกันเพื่อให้ได้ภาพที่มุมมองกว้าง กว่าปกติซึ่งสามารถเลือกถ่ายได้ทั้งแนวตั้งและแนวนอน
          การถ่ายภาพพาโนรามาเพื่อให้ได้ผลดี และภาพต่อกันได้สนิทควรใช้ร่วมกับขาตั้งกล้องและระบบล็อคค่าความจำแสง
ความเร็วชัดเตอร์ เพื่อให้ได้ภาพที่อยู่ในระนาบเดียวกันและมีแสงสว่างของภาพใกล้ เคียงกัน แต่กล้องดิจิตอลบางรุ่นก็มีระบบช่วย
เหลือการถ่ายภาพพาโนรามา ซึ่งจะแสดงภาพถ่ายที่ถ่ายไปแล้วไปที่จอ LCD (เป็นช่องมองภาพของกล้อง) เพื่อช่วยให้การถ่ายภาพ
ต่อไปต่อเนื่องกับภาพแรกได้ดียิ่งขึ้น แต่ถึงแม้จะไม่มีระบบช่วยเหลือนี้กล้องดิจิตอลก็ยังสามารถถ่ายภาพพาโนรามาได้อย่างดี
          องค์ประกอบที่สำคัญของกล้องถ่ายรูประบบดิจิตอลที่กล่าวถึงต่อไปนี้เป็นกล้องดิจิตอลขนาดเล็กคอมแพ็ค (Compact)
ซึ่งประกอบด้วยส่วนสำคัญดังนี้


          ตัวกล้องดิจิตอล (Digital Camera) 
ตัวกล้องดิจิตอลนั้นไม่ได้ใช้ฟิล์มในการบันทึกภาพ แต่ใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่เรียกว่า เซนเซอร์ ใช้ในการบันทึกภาพแทนโดย
แปลงข้อมูลจากแสงมาเป็นสัญญาณไฟฟ้าเปลี่ยนเป็นข้อมูลดิจิตอลที่คอมพิวเตอร์สามารถเข้าใจได้ แล้วบันทึกเก็บไว้ในอุปกรณ์
เก็บข้อมูลจากนั้นเราก็สามารถนำไปพิมพ์ออกมาเป็นภาพ หรือตกแต่งตามต้องการได้อีกด้วย
         
เลนส์ (Lens) 
ถือว่าเป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของกล้องถ่ายภาพ เพราะเป็นส่วนที่เปรียบเสมือนดวงตาของกล้องเอาไว้รับภาพและแสงต่างๆ เข้าสู่
กล้องกล้องที่มีเลนส์คุณภาพดีก็เหมือนกับคนที่มีสายตาดี สามารถมองเห็นภาพมีความคมชัด เลนส์กล้องจะประกอบด้วนชิ้นเลนส์
จำนวนมาก เพื่อรับแสงและซูมขยายภาพ กล้องดิจิตอลรุ่นราคาแพงมักจะมาพร้อมกับเลนส์คุณภาพดี ที่สามารถรับแสงได้มากและ
มีความคมชัดสูง
          ช่องมองภาพ (Shutter Button) 
ช่องนี้เอาไว้มองภาพที่คุณกำลังจะถ่ายเพียงแค่คุณเอาดวงตามองผ่านช่องมองภาพแล้วเล็งภาพที่ต้องการ จากนั้นกดปุ่มชัตเตอร์
เพื่อบันทึกภาพ ช่องมองภาพของกล้องดิจิตอลมีหลายแบบ แต่ละแบบมีข้อดีข้อเสียแตกต่างกันไป
          ปุ่มชัตเตอร์ (Shutter Button) 
ปุ่มชัตเตอร์เป็นเหมือนปุ่มคำสั่งให้กล้องทำการบันทึกภาพนั้นๆ โดยทั่วไปการทำงานของปุ่มชัตเตอร์จะมี 2 จังหวะ คือ จังหวะแรก
กดลงไปครึ่งหนึ่งกล้องจะเริ่มทำงานปรับระยะความคมชัดของภาพ วัดแสงระยะที่สองเมื่อคุณกดลงไปจนสุดกล้องจะบันทึกภาพที่
ได้ทันที
          แฟลช (Flash) 
แฟลชมีประโยชน์อย่างมากเมื่อคุณต้องการถ่ายภาพในที่มืด หรือในที่ที่มีแสงน้อย แฟลชที่ติดมากับกล้องมักจะมีขนาดเล็กทำให้
ฉายแสงไปได้ไม่ไกลนัก ส่วนใหญ่จะประมาณ 3 - 5 เมตร (อย่าเผลอเอานิ้วไปบังแฟลช นะครับ)
          จอภาพแอลซีดี (LCD) 
ส่วนนี้ถือเป็นส่วนที่แตกต่างที่สุดระหว่างกล้องถ่ายภาพใช้ฟิล์มกับกล้องดิจิตอล เพราะคุณสามารถสังเกตได้ทันทีจากภายนอกว่า
กล้องตัวนี้เป็นกล้องดิจิตอลหรือไม่ เพราะกล้องดิจิตอลส่วนใหญ่จะมีจอ LCD อยู่ ประโยชน์ของจอ LCD มีไว้เพื่อดูภาพที่กำลังจะ
ถ่ายนั้นเองแต่ละรุ่นก็มีขนาดแตกต่างกันไป
          ช่องเก็บการ์ดหน่วยความจำ (Memory Slot) 
ช่องเก็บหน่วยความจำเปรียบเสมือนช่องใส่ฟิล์มในกล้องฟิล์ม เพราะการ์ดหน่วยความจำของกล้องดิจิตอลมีไว้เพื่อบันทึกไฟล์
รูปภาพที่ถ่ายไปแล้ว ซึ่งกล้องดิจิตอลแต่ละรุ่นจะใช้หน่วยความจำไม่เหมือนกัน

          ช่องเก็บแบตเตอรี่ (Battery) 
ก็เหมือนกับช่องใส่แบตเตอรี่โดยทั่วๆ ไปเพราะถ้ากล้องไม่มีแบตเตอรี่ ก็ไม่มีพลังงานในการทำงาน ช่องใส่แบตเตอรี่ในกล้อง
ดิจิตอลมักมีขนาดแตกต่างกันไป
          ช่องโอนถ่ายข้อมูลเข้าคอมพิวเตอร์ 
เป็นส่วนที่ใช้โอนถ่ายข้อมูลรูปภาพที่คุณถ่ายไว้เข้าสู่เครื่องคอมพิวเตอร์ ซึ่งกล้องดิจิตอลทุกรุ่นจะมีช่องนี้มาให้พร้อมกับสายส่งข้อมูล
การเชื่อมต่อระหว่างคอมพิวเตอร์กับกล้องดิจิตอลมีหลายแบบส่วนมากแล้วจะเป็นแบบ USB

           ช่องต่อทีวี (TV-OUT) 
ช่องสำหรับต่อเข้ากับเครื่องรับโทรทัศน์ ช่องนี้มีประโยชน์เมื่อคุณต้องการดูภาพแล้วไม่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ใช้โหลดภาพคุณอาจต่อ
กล้องที่มี TV-OUT เข้ากับทีวีในบ้าน
          นอกจากนี้ ผู้เขียนยังได้เรียบเรียงเปรียบเทียบคุณสมบัติระหว่างกล้องดิจิตอลกับกล้องใช้ฟิล์ม และ การปรับความละเอียด
พิกเซลกับรูปถ่ายที่ขยายได้สูงสุด
เปรียบเทียบคุณสมบัติระหว่างกล้องดิจิตอลกับกล้องใช้ฟิล์ม
คุณสมบัติ
กล้องดิจิตอล
กล้องใช้ฟิล์ม
- คุณภาพรวมๆ
- ดู/ลบ/แก้ไข
- ตกแต่งภาพ
- ปรับแก้สี
- ทำสำเนา
- จัดส่งภาพ
- ค่าใช้จ่าย
- การเก็บรักษาภาพ
- ระยะเวลาจัดเก็บ
- บันทึกเสียง
- ขนาด
- ผ่านรังสีเอ็กซ์
- ภาพถ่ายต่อครั้งที่ถ่ายได้
- ใช้งานบนเว็บไซค์


- ปรับรายละเอียดที่กล้อง
- ดี
- ทำได้ทันทีทันใด
- ทำผ่านทางหน้าจอคอมฯ
- ทำได้ในตัวกล้อง
- เหมือนต้นฉบับ
- ต่อเชื่อมกับเครื่องคอมฯ ส่งทางอินเทอร์เน็ตได้เลย
- ไม่เสียเงินค่าล้าง/อัดฟิล์ม
- บันทึกเก็บลงแผ่นซีดีได้
- เก็บในแผ่นซีดีได้นับร้อยปี
- วิดีโอ ทำได้ (ไม่ทุกรุ่น)
- เล็กกะทัดรัดจะออกแบบอย่างไรก็ได้
- ไม่มีปัญหาเรื่องภาพเสีย
- ครั้งละนับร้อยหรือพันภาพ (แล้วแต่เลือกใช้)
- ต่อเชื่อมเข้ากับเครื่องคอมฯ ดึงเข้าสู่ระบบอินเทอร์เน็ตได้เลย


- ปรับรายละเอียดที่กล้องใด้
- ดีมาก
- ต้องรอ/ทำได้ยาก
- ทำไม่ได้
- ต้องใช้ฟิลเตอร์ช่วย
- ด้อยกว่าต้นฉบับ
- ทำไม่ได้ ต้องส่งฟิล์ม
- เสียเงินค่าล้าง/อัดฟิล์ม
- เปลื้องเนื้อที่จัดเก็บ
- เสื่อมตามกาลเวลา
- ทำไม่ได้เลย
- ออกแบบให้เล็กมากไม่ได้
- อาจทำให้ฟิล์มเสีย
- ได้คราวละ24-36 ภาพ
- จะต้องสแกนภาพก่อน
ภาพที่สแกนได้จะสูญเสีย
ความละเอียดไป
- ทำไม่ได้






การปรับความละเอียดพิกเซลกับรูปถ่ายที่ขยายได้สูงสุด
ขนาดพิกเชล
ค่าพิกเชลโดยประมาณ
รูปที่สามารถขยายได้สูงสุด
- 640x480
- 1600x1200
- 2048x1356
- 2272x1704
- 2560x1920
- .>2560x1920
- 3 แสนพิกเซล
- 2.0 ล้านพิกเซล
- 3.0 ล้านพิกเซล
- 4.0 ล้านพิกเซล
- 5.0 ล้านพิกเซล
- 6.0 ล้านพิกเซล
- 4x6 นิ้ว(จัมโบ้)
- 5x7 นิ้ว
- 7x10 นิ้ว
- 8x11 นิ้ว
- 9x13 นิ้ว
- 11x14 นิ้ว

เอกสารอ้างอิง
          กวิน วารีกิจพันธ์, ธีรภัทร สุจิตรา, อวยพร โกมลวิจิตรกุล. 2546. ครบวงจรกล้องดิจิตอล สำนักพิมพ์สวัสดี ไอที กรุงเทพมหานคร.
          ศุภสิทธิ์ นาคเสน. 2546. กล้องดิจิตอลฉบับสมบูรณ์ สำนักพิมพ์อินโฟเพรส พิมพ์ครั้งที่ 1 กรุงเทพมหานคร. George Wallace, Chuck Gloman.
Digital Photography Solutions Solve Any Digital Camera Problem in 10 Minutes or


Categories: Share